Wie sie glänzend bankettirten, Wie sie ritterlich turnirten, Wird genau erzäblt; Ob sie grosse Heerschau hielten, Oder Schach und Dame spielten,! Wird auch nicht verkiehlt. Ob sie ritten, ob sie fuhren, Ob in Frack, ob in Monturen, Wird genau erzäblt. Wie sie sich der Me: ge zeigten, Wie sie gnädigst sich verneigten, Wird auch nicht verheblt. Doch ihr sonstig Thun und Rathen, Wes sie fur die Völker thaten, Wird gensu verhehblt; Ob sie sonst was Gutes deachten, Uebsrhaupt was Gutes mechten, Wird auch nie erzählt.) Hvad hvar dag de företogo, Om de skämtade och logv, Men berätta vet; Hur de uti allt sig skicka, Om de äta, om de dricka, Ej fördöljes det. Hur de vandrade till balen, Hur de dansade i salen, Man berätta vet; Om de der sin glädje röjde, Om teatern dem förnöjde, Ej fördöljes det. Om de många granna fester, Och de ridderliga gäster, Man berätta vet; Hur för dem man gjort parader, Hur de dragit ha sin spader, Ej fördöljes det. Om de ridit, om de farit, Och hur grannt de klädda varit, Man berätta vet; Hur de red på folket blickat, Hur de allernådigst nicket, Ej fördöljes det. Hvad de mer för folken gjorde, Det ser ut, som om det borde Ej fördöljas, det; Men om de på dessa tänkte, Eller dem en önskan skänkte, Ingen säga vet.