Der sang de Skjalde hbie, Der lerte en Linn, — Pet var som Odins Öie Der endnu kunde see, En Seerkraft, den samme, Gik siden der i Arv, Og Upsals Tempelstamme Har end sin fulde Mary Det kunde Vi vel skjönne, Som see dens unge Skud, De stxrke, soraarsgrönne, Den sendte til os ud. Thi löfte Vi vort Beger Höit for Upsala her: Den Drik, som Aanden kvieger, Udvelde stedse der! A. Munch. (Forts.) . 2ECE .. Ö